Bijdrage: Aanpak excessief geweld (messen­geweld en vuur­wa­pen­geweld)


Uitge­sproken in de verga­dering van de commissie VB op 4 juni 2020

4 juni 2020

Voorzitter,

Vandaag bespreken we problematiek met betrekking tot steek- en vuurwapens. Een duidelijk veiligheidsissue. Begin 2018 bleek uit een besteld onderzoek van de Directie Veiligheid van de gemeente dat de zachte aanpak veel beter werkt dan een harde, repressieve aanpak. Dit onderzoek verdween in de la, omdat het toenmalige college de conclusies onwelgevallig vond. Het paste blijkbaar niet in de law-and-orderretoriek van Leefbaar Rotterdam tijdens de verkiezingsstrijd met de VVD. Oud-raadslid Bokhove heeft hier destijds nog schriftelijke vragen over gesteld.

Voorzitter, het gaat hier over het creëren van positieve veiligheid. Positieve veiligheid werkt beter. Dus bijvoorbeeld een wijkagent die benaderbaar is en openstaat voor vragen en zorgen van bewoners. Wij willen het college vragen hoe de idee van positieve veiligheid wordt gerealiseerd en met welke tegenkrachten zij te maken heeft in het kiezen voor preventie, voorlichting en de zachte hand als standaardaanpak. En repressie waar het moet, als slot op de deur. Overigens betekent dit niet dat handhaving niet belangrijk is. Zeker niet. Je moet je altijd aan de wet houden.

Van wethouder Bokhove willen wij weten of en hoe de messenproblematiek landt in de jeugdzorg, in het bijzonder de forensische tak van de jeugdzorg. Jongeren met wapens op zak moeten wat ons betreft vooral worden geholpen en niet het label van dader meekrijgen. Ja, ze hebben mogelijk de wet overtreden door wapens bij zich te hebben maar dat betekent evengoed dat deze jongeren vervolgens de juiste bescherming verdienen tegen omgevingsfactoren. Ze zijn ook slachtoffer, namelijk. Heeft wethouder Bokhove regie in het begeleiden van jongeren naar de juiste jeugdzorg?

Hoe gaat wethouder Bokhove ouders beter betrekken bij het voorkomen van wapengebruik onder jongeren? Hoe kan het project Moeders van Rotterdam hierin een rol spelen? In de vorige periode was er een waaier van programma’s die hiervoor konden worden gebruikt: Stevige Start, Kansrijk opgroeien, Risicojongeren, Aanpak jeugdoverlast– en criminaliteit, Jongeren aan de slag, enzovoorts, enzovoorts. Hoe is dat nu?

Wij sluiten ons aan bij vragen van de overige commissieleden over de magnitude, de reikwijdte van de problematiek over steekwapens. Wat is nou, een substantiële verhoging van incidenten of juist niet? In de Staat van de Jeugd uit 2019 – die gaat over de drie voorgaande jaren – blijkt dat jaar op jaar minder crisisinterventies worden toegepast bij jongeren. Ook de jeugdreclasseringsmaatregelen worden elk jaar minder. Minder jongeren worden verdacht van een strafbaar feit. Er zijn minder delicten gepleegd.

Kortom, de Rotterdamse jeugd doet het eigenlijk hartstikke goed.

Tegelijkertijd zien we dat dakloosheid onder jongeren de afgelopen jaren is toegenomen, meer jongeren ervaren een onveilige thuissituatie, er is een toename van cases bij het Jeugdbeschermingsplein, met meer drangtrajecten tot gevolg. Let wel, die trajecten zijn ter bescherming van jongeren. Jammer dat we deze statistieken niet betrekken bij deze discussie.

Voorzitter, dat vinden wij niet alleen. Wethouder Bokhove schrijft over de Staat van de Jeugd 2019: "De cijfers laten zien dat het goed gaat met het overgrote deel van de jeugd Zo zijn er positieve trends zichtbaar op onderwijsresultaten, geboorte-uitkomsten en criminaliteit. Tegelijk zijn er cijfers die aandacht vragen. Zo groeit nog steeds een groot deel van de Rotterdamse jeugdigen op in armoede. Het aantal jeugdigen met psychosociale problemen lijkt zich te stabiliseren, maar is nog altijd fors." Wij kunnen alleen maar concluderen dat we het met dit collegestandpunt eens zijn.

Dus daar moeten we het zoeken.

Tot zover, voorzitter.

--

Klik hier voor de uitzending van de vergadering op het raadsinformatiesysteem van de gemeenteraad van Rotterdam.